Такія высновы можна зрабіць з паведамленьняў летувійскіх СМІ.
Прэзыдэнт Літвы Гітанас Наўседа, які сустракаўся са спэцпасланьнікам ЗША па Беларусі Джонам Коўлам, заявіў, што спрабаваў пераканаць яго быць больш асьцярожным у зносінах з беларускім кіраўніком.
«Я праактыўна спрабаваў пераканаць, што трэба быць вельмі асьцярожнымі, размаўляючы з беларускім дыктатарам», — сказаў ён журналістам у Брусэлі.
«Так, магчыма, ён можа ствараць такі нібыта спрыяльны фон для ілюзіяў або спробаў думаць, што ён можа наблізіцца да Захаду, але існуе вельмі шмат аб’ектыўных прычынаў, чаму ён гэтага зрабіць ня можа», — адзначыў Наўседа.
Ён таксама паведаміў, што пытаньне санкцыяў супраць Беларусі на сустрэчы не абмяркоўвалася.
Прэзыдэнт падкрэсьліў, што ў дачыненьні да Менску варта зьвяртаць увагу на рэальныя дзеяньні Аляксандра Лукашэнкі, а не на ягоныя словы.
«Гэтыя рэальныя дзеяньні паказваюць, што ён ні на колькі не набліжаецца да Захаду — разьмяшчаючы “Арэшнік”, дапамагаючы Расеі ў атаках дронамі па Ўкраіне, сваёй агрэсіўнай рыторыкай, “балёнамі” і іншымі дзеяньнямі. Няма ніякіх падставаў лічыць, што нешта прынцыпова мяняецца», — сказаў Наўседа.
Паводле яго, намаганьні ЗША па вызваленьні людзей з беларускіх турмаў варта вітаць, але Менск выкарыстоўвае і гэта ў сваіх мэтах.
«Бачачы, што яму выгадна “гандляваць” вызваленьнем палітвязьняў і атрымліваць з гэтага карысьць, ён, наадварот, матываваны затрымліваць яшчэ больш людзей, каб у будучыні мець гэты рычаг для атрыманьня яшчэ большай выгоды. Гэта замкнёнае і вельмі заганнае кола», — адзначыў ён.
Як паведамлялася, прадстаўнік ЗША падчас візыту ў Літву сустрэўся таксама з прэм’ер-міністаркай Інгай Ругінене і абмеркаваў гібрыдныя атакі з боку Менску.
Коўл таксама сустракаўся з эўрадэпутатам Пятрасам Гражулісам, дэпутатамі Сэйму Ігнасам Вегеле і Рымасам Ёнасам Янкунам.
Паводле Наўседы, гэта можа сьведчыць пра тое, што цяперашняя адміністрацыя Белага дому шукае палітычныя сілы або дзеячаў, якіх лічыць ідэалягічна блізкімі.
На сёньня Летува — гэта найбольш пасьлядоўны апалагет санкцыяй супраць Беларусі і беларусаў. Вынікам гэтай палітыкі становіцца яшчэ большае ўцягваньне Беларусі ў палітычную арбіту Расеі.
