Нідэрлянды нагадалі пра сябе так, што забываць больш не захочацца
5:1 над Швэцыяй — і гэта не выпадковасьць, а сыстэмны разгром.
Каманда Ранальда Кумана выпаліла цэнтр поля і дзейнічала па зразумелым, адладжаным пляне.
Голы пад капірку: прэс, ціск, дадаўліваньне — і мяч у варотах з розных флянгаў.
Першы, другі — як плыня, якую шведы так і не здолелі спыніць. Гэамэтрыя атак, кантроль апорнай зоны, мабільнасьць абаронцаў — усё дакладна.
Гэта трэнэрская праца, і аўтар голу пад заканчэньне Самэрвіл толькі паставіў кропку.
Асобная тэма — Швэцыя.
З такім складам гэта сур’ёзны суперьнік, і слабой камандай шведы не выглядалі ніразу. Але арганізацыя падвяла па ўсіх статках.
Сядзелі занадта нізка, у атаку выходзілі малымі сіламі — клясычны контратакавальны футбол, які супраць такой Галяндыі не дае нічога.
Цэнтральную зону так і не зачынілі, хаця рэсурсаў хапала.
Рэдкія прасьветкі былі: пара хуткіх выхадаў з абароны, вострыя забегі па флянгах, нядрэнны дальні ўдар Ісака на 84-й хвіліне.
Але сам Ісак правёў цяжкі матч — памылка прывяла да голу ва ўласныя вароты, а пэрспэктыўную атаку са штрафной ён не разьвіў.
Калі б прыбраць яго і Ёкэрэса, у шведаў увогуле не засталося б момантаў.
Галоўная выснова па гарачых сьлядах: гэту гульню прайграў не склад, а трэнэрскі штаб Швэцыі.
Нікога не абвінавачваем — трэнэр можа быць і нядрэнным, але па арганізацыі Нідэрлянды былі на галаву вышэй.
