На апублікаваных праектам vandrvm фотаздымках, на рагу вуліц Чырвонаармейскай і Чкалава, дзе стаяў заезны двор, цяпер пустая пляцоўка з пяском і камянямі, што засталіся ад помніка грамадзянскай архітэктуры, на фасадзе якога вісела савецкая ахоўная шыльда.
Гэты П-падобны ў пляне аб’ём на масіўным бутавым падмурку быў рэдкім узорам традыцыйнага гасьцінічнага комплексу, які спалучаў памяшканьні для начлегу, карчму і ўнутраны двор для коней і фурманак. Будынак меў выразныя рысы народнага драўлянага дойлідзтва: галоўны фасад быў дэкараваны фігурнай шалёўкай і завяршаўся высокім трохвугольным шчытом.
Аб’ект быў прызнаны помнікам і ўнесены ў савецкі «Збор помнікаў гісторыі і культуры» 1986 году. Аднак пры фармаваньні сучаснага Дзяржаўнага сьпісу гісторыка-культурных каштоўнасьцяў заезны двор па незразумелых прычынах проста «выпаў» з пераліку помнікаў і пазбавіўся якой-небудзь аховы.
Апошні шанец уратаваць помнік быў змарнаваны зусім нядаўна. У верасьні 2024 году быў зацьверджаны праект зонаў аховы для суседніх аб’ектаў — рэштак касьцёлу кармэлітаў і брацкай магілы на Ратушнай плошчы. Дакумэнтацыю распрацоўвала ААТ «Белрэстаўрацыя», і якасьць гэтай працы выклікае шмат пытаньняў. Праект аказаўся настолькі павярхоўным і пазбаўленым аналізу навакольнага гістарычнага асяродзьдзя, што заезны двор, які тэрытарыяльна трапляў у межы зоны рэгуляваньня забудовы, не быў ніякім чынам вылучаны і ніякі рэглямэнт не абараняў яго ад зносу.
Крыніца: Спадчына
