Мушу адказаць на адно палітычна значымае пытаньне, якое часам задаюць разумныя людзі. Маўляў, навошта я часта пішу пра ўсіх гэтых прарасейскіх нацыянальна не арыентаваных асобаў (Бабарыку, Ціханоўскую і т.п.) ды пра іхны паразітызм у палітыцы. Нічога ж не зьмяняецца, і ўсе каму трэба ведаюць.
Пісаць, аднак, трэба, і часта, бо тое, пра што я пішу, — гэта чужародная ненацыянальная зьява. Тут не разыходжаньні ў нацыянальнай палітыцы, тут разыходжаньні ў адносінах да існаваньня нацыі. І галоўным крытэрам такога разыходжаньня ёсьць адносіны да Расеі.
Тут не супольная справа, не разыходжаньне ў сфэры свайго, а экзыстэнцыяльнае супрацьстаяньне — сваё і чужое.
Антырэжымная апазыцыя ў Беларусі (і найперш за мяжой) падзеленая па лініі адносінаў да Расеі. Накірункі не сумяшчальныя.
Пазыцыя нацыянальна-вызвольных дэмакратычных сілаў такая:
Расея — небясьпека. Немагчымасьць інтэграцыі з Расеяй. Мірнае суіснаваньне.
Лібэральна-дэмакратычныя (прарасейскія) сілы:
Расея — партнёр. Магчымасьць інтэграцыі з Расеяй. Супрацоўніцтва.
Без грунтоўнага ўнівэрсальнага і гарантаванага адмежаваньня ад Расеі (а ў ідэале без разбурэньня Расеі) будучыні ў Беларускай нацыі няма. Будуць толькі ахвяры і змаленьне, як шагрэневай скуры.
Я раней ня раз казаў і пісаў, што ў Вольнай Беларусі засьвечаныя “дзеячы” гэтай не нацыянальнай лібэральна-дэмакратычнай “апазыцыі” (і найперш Ціханоўская як шырма чужой палітыкі) павінны будуць (улічваючы стан акупацыі і пагрозы вайны) пайсьці пад сьледзтва. Нішто не забыта з таго, што сказана, і з таго, што сталася цяпер, і таго, што было некалі даўно ў выніку калабаранцкай лаяльнасьці да Расеі. Нельга забыць пра мільёны мірных беларусаў, замардаваных маскалямі за часы савецкай акупацыі, не адплочаных і не адпомшчаных. Якая яшчэ “інтэграцыя!”
Зьмятаючы антыбеларускі прамаскоўскі рэжым Лукашэнкі, ацэнка будзе дадзена ўсім: і лукашыстам, і так званым “дэмакратам”, усім, хто працаваў на Маскву супраць Беларусі, на Рашу — супраць нацыі, на мамону — за здраду Айчыне, на “мудрага Пуціна”. Здаецца, гэты час набліжаецца.
17 кастрычнік 2024 г.
Зянон Пазьняк
