Сяржук Вітушка (1965–2012) — чалавек, які ўсё сваё жыцьцё прысьвяціў беларускай справе.
Гісторык па адукацыі Сяржук быў адным з яркіх прадстаўнікоў нацыянальнага адраджэньня канца 1980-х. У 1987 годзе ён стаў старшынём культавай моладзевай арганізацыі «Талака», якая адыграла важную ролю ў абуджэньні беларускай сьвядомасьці.
З 1991 года ён жыў у Вільні, дзе працягваў сваю дзейнасьць: працаваў настаўнікам у Віленскай беларускай школе імя Францішка Скарыны, аднаўляў і ўзначальваў Віленскі беларускі музэй імя Івана Луцкевіча, выдаваў газету Vilnia i kraj. Як публіцыст, друкаваўся ў газэтах «Наша Ніва» і «Рунь».
Хварэў на цукроўку. Страціўшы зрок, не спыніў актыўнае дзейнасьці, у прыватнасьці, арганізоўваў «сьляпыя экскурсіі» для беларусаў па Вільні, пісаў казкі, п’есы-батлейкі, вершы і беларускія тэксты на мэлёдыі вядомых песень.
Ягоная праца — гэта прыклад адданасьці, прынцыповасьці і любові да сваёй краіны.
