Эўрапейская народная партыя атрымала ўпэўненую перамогу ўмацаваўшы кантроль над палатай, нягледзячы на тое, што ультраправыя дабіліся значных посьпехаў па ўсім блоку.
Па папярэдніх дадзеных, правацэнтрысцкая партыя будзе мець у парламенце каля 184 месцаў, што складае чвэрць ад 720 мандатаў. Гэта адзіная цэнтрысцкая партыя, якая вырасла на гэтых выбарах. Левацэнтрысцкія сацыялісты і дэмакраты засталіся нязменнымі, а ліберальная група “Абнаўленне Еўропы” была зьнішчана. Крайне правыя перамагаюць.
Як і прадказвалі апытанні, ультраправыя дабіліся значных посьпехаў па ўсім блоку. У Францыі “Нацыянальнае аб’яднаньне” набрала амаль трэць галасоў, замацаваўшыся ў якасьці вядучай ультранацыяналістычнай групы ў наступным скліканьні парламента. Аналагічным чынам вырасла і партыя “Браты Італіі” прэм’ер-міністра Георгі Мелоні, якую падтрымалі больш за чвэрць выбаршчыкаў.
Дзьве самыя правыя групы ў Эўрапарламенце – “Еўрапейскія кансерватары і рэфармісты” і група “Ідэнтычнасьць і дэмакратыя” – будуць кантраляваць 131 месца ў палаце. Гэта не лічачы 15 заканадаўцаў ад “Альтэрнатывы для Германіі”, 10 прадстаўнікоў партыі “Фідэс” прэм’ер-міністра Венгрыі Віктара Орбана, шасьці членаў польскай партыі “Канфедэрацыя” і трох членаў пракрамлёўскай партыі “Адраджэнне” ў Балгарыі.
Калі б ультраправыя сфармавалі адзіную групу, яна стала б другой па велічыні сілай у парламенце пасля традыцыйна дамінуючай Еўрапейскай народнай партыі. Аднак саперніцтва і рознагалосьсі ў шэрагах ультра правых робяць такі сцэнар малаверагодным, але, тым не менш, іх колькасьць будзе аказваць ціск на палітыку ЕС у правы бок.
Вынікі выбараў паказваюць, што ў старшыні Эўрапейскай камісіі Уршулі фон дэр Ляйен ёсьць добрыя шанцы застацца на сваёй пасадзе, але гэта не прадвызначана.
Калі яна заручыцца падтрымкай нацыянальных лідэраў ЭЗ, ёй трэба будзе атрымаць падтрымку парламэнта, які зацьвердзіць яе кандыдатуру. У 2019 годзе фон дэр Ляен была абрана з дапамогай галасоў Эўрапейскага нацыянальнага фронту, Прагрэсіўнага альянсу сацыялістаў і дэмакратаў і партыі «Абнаўляючы Эўропу». Гэтая ж кааліцыя, у прынцыпе, можа забясьпечыць ёй большасьць.
Выданьне Politico заўважае чорную пазнаку для “зялёных” Эўропы: пасьля 5 гадоў, на працягу якіх Брусэль зрабіў “зялёны курс” сваім фірмовым знакам, выбаршчыкі адвярнуліся ад экалагічных партый і прагаласавалі за выключэньне іх прадстаўнікоў з парламэнта.
Самыя значныя страты панеслі дэлегацыі, якія прадстаўляюць Францыю і Нямеччыну, на якія прыпадала палова ўсіх сілаў руху ў Эўрапарламенце.
